DWMED

Breadcrumbs


TEMAT VII. Wykład: Równowagi w roztworach wodnych, część 1 - prawo rozcieńczeń Ostwalda, pH, iloczyn rozpuszczalności, bufory

Podczas tego wykładu omówione zostały zagadnienia związane z procesami równowagowymi w roztworach wodnych.

Tematyka wykładu:

– klasyfikacja elektrolitów na mocne oraz słabe,

– teorie kwasów i zasad: Arrheniusa, Lewisa oraz Brønsteda,

– pojęcie stopnia oraz stałej dysocjacji elektrolitu,

– zależność stopnia dysocjacji od stężenia molowego różniących się mocą roztworów elektrolitów,

– prawo rozcieńczeń Ostwalda,

– moc kwasów oraz zasad Brønsteda – kolejność reakcji kwasów z zasadami oraz zasad z kwasami,

– iloczyn jonowy wody oraz autodysocjacja związków chemicznych,

– skala pH, zależność między wartością pH, a stężeniem molowym roztworów kwasów różniących się mocą,

– dysocjacja kwasowa oraz hydroliza anionowa w roztworach wodorosoli,

– iloczyn rozpuszczalności, warunki strącenia osadu,

– rozpuszczalność molowa,

– efekt wspólnego jonu,

– kolejność strącania osadów,

– twardość wody,

– roztwory buforowe.

Po obejrzeniu tej lekcji należy zapoznać się z następującymi tutorialami oraz artykułami:

1. Prawo rozcieńczeń Ostwalda.

2. Zależność między stopniem dysocjacji i wartością wyrażenia Co/K.

3. Wykorzystanie tablic logarytmicznych w liczeniu wartości pH i pOH roztworu oraz stężenia molowego jonów H+ i OH.

4. Pierwiastek stopnia trzeciego z liczby zapisanej w notacji wykładniczej – wykorzystanie kalkulatora prostego.

5. Hydroliza w wodnych roztworach soli obojętnych oraz wodorosoli – część pierwsza: określanie odczynu roztworu.

6. Równowagi jonowe z udziałem wodorotlenku cynku.

7. Roztwory buforowe.

Czas trwania wykładu: 1 godzina 37 minut 19 sekund.

Forma wykładu: film – prezentacja multimedialna z lektorem (Rafał Szczypiński).



TEMAT VIII. Wykład: procesy redoks, część 1 – reakcje redoks, bilans jonowo-elektronowy

Fragment tej lekcji, w którym przedstawiono metodę bilansu jonowo-elektronowego dla reakcji biegnącej w środowisku kwasowym dostępny jest nieodpłatnie w postaci tego nagrania:

Podczas wykładu omówione zostały zagadnienia związane z procesami utleniania oraz redukcji.

Tematyka wykładu:

– pojęcie reakcji redoks,

– jak zmieniają się zdolności utleniające oraz redukujące pierwiastków chemicznych w zależności od ich położenia w układzie okresowym,

– pojęcie stopnia utlenienia,

– minimalny oraz maksymalny stopień utlenienia pierwiastka chemicznego,

– sposoby przypisywania stopni utlenienia pierwiastkom chemicznym,

– pojęcie procesu utleniania oraz procesu redukcji,

– pojęcie utleniacza oraz reduktora,

– utleniacz i reduktor w reakcji redoks,

– rodzaje reakcji redoks,

– produkty utleniania „popularnych” reduktorów,

– bilans jonowo-elektronowy bez konieczności określania stopni utlenienia pierwiastków chemicznych – środowisko kwasowe oraz zasadowe,

– bilansowanie schematów reakcji redoks, gdy nie określone jest środowisko reakcji,

– moc utleniaczy i reduktorów, potencjał standardowy redoks,

– przewidywanie kierunku przebiegu reakcji redoks.

Po obejrzeniu tej lekcji należy zapoznać się z następującymi artykułami:

1. Przypisywanie wartości stopni utlenienia pierwiastkom w związkach organicznych.

2. Bilans jonowo-elektronowy bez wykorzystania wartości stopni utlenienia pierwiastków chemicznych.

3. Wypieranie miedzi przez glin.

4. Zrób to sam – octan miedzi(II). Opis doświadczenia oraz jego fizykochemiczna analiza.

Czas trwania wykładu: 1 godzina 2 minuty 35 sekund.

Forma wykładu: film – prezentacja multimedialna z lektorem (Rafał Szczypiński).






TEMAT X. Wykład: węglowodory, część 3 - węglowodory aromatyczne

Podczas tego wykładu omówione zostaną następujące zagadnienia:

– pojęcie aromatyczności oraz reguła Hückla,

– struktury graniczne (Kekulégo) benzenu oraz naftalenu, przykłady związków aromatycznych, w tym heterocyklicznych,

– nazewnictwo węglowodorów aromatycznych,

– izomeria położenia (orto-, meta-, para-) podstawników,

– momenty dipolowe izomerów orto-, meta- oraz para-,

– otrzymywanie węglowodorów aromatycznych,

– mechanizm reakcji substytucji elektrofilowej krok po kroku na przykładzie reakcji bromowania benzenu w obecności FeBr3 jako katalizatora,

– reakcje benzenu,

– efekt kierujący podstawników oraz ich klasyfikacja (pierwszego rodzaju oraz drugiego rodzaju),

– reakcje toluenu oraz innych węglowodorów aromatycznych,

– reakcje naftalenu,

– nazewnictwo organicznych produktów reakcji węglowodorów aromatycznych,

– przykład wieloetapowego doświadczenia pozwalającego na odróżnienie kilku węglowodorów należących do różnych szeregów homologicznych (pentan, heks-1-en, heks-2-yn, benzen, oraz metylobenzen),

– podsumowanie zachowania się węglowodorów wobec: wody bromowej, roztworu bromu w czterochlorku węgla, mieszaniny nitrującej w zależności od warunków prowadzenia procesu,

– obróbka ropy naftowej oraz jej frakcje,

– koksowanie węgla kamiennego.

Czas trwania wykładu: 1 godzina 18 minut 50 sekund.

Forma wykładu: film – prezentacja multimedialna z lektorem (Rafał Szczypiński).







Paginacja