W przypadku wodnych roztworów elektrolitów im większa liczba moli drobin znajduje się w roztworze, tym niższą ma on temperaturę krzepnięcia. Opisaną własność powszechnie wykorzystuje się podczas mroźnych zim. Ulice oraz chodniki posypywane są wówczas solą drogową, której głównym składnikiem, stanowiącym ponad 90% masy jest chlorek sodu. Mieszanina taka zawiera również chlorek wapnia oraz 0,2% masowych pełniącego funkcję antyzbrylacza, będącego hydratem związku kompleksowego K4[Fe(CN)6]∙xH2O. Chlorki sodu oraz wapnia w kontakcie z wodą tworzą roztwory o niższych temperaturach krzepnięcia, niż czysta woda. Taki zabieg pozwala ograniczyć powstawanie grożącej poślizgiem warstwy lodu przekształcając go w tzw. błoto pośniegowe, które stosunkowo łatwo usuwane jest przez pługi.
W tabeli zebrano informacje na temat głównych składników w dwóch próbkach soli drogowej:

Na podstawie: P. Atkins, L. Jones, Chemia ogólna. Cząsteczki, materia, reakcje, Warszawa 2018 oraz M. Czarna, Przegląd środków chemicznych stosowanych w zimowym utrzymaniu dróg w Polsce, Zielona Góra 2013.
Wiedząc, że pozostałe składniki soli drogowej niż wymienione w tabeli praktycznie nie wpływają na temperaturę krzepnięcia, rozstrzygnij, która z wymienionych próbek pozwoli uzyskać niższą temperaturę krzepnięcia roztworu. Uzasadnij odpowiedź.
Rozstrzygnięcie:
Uzasadnienie:
© dr inż. Rafał Szczypiński, wszelkie prawa zastrzeżone