DWMED

2025:

Przeprowadzono ciąg przemian chemicznych według schematu:

Na schemacie, literami A–C oznaczono związki organiczne zawierające dwa mole atomów węgla w jednym molu danej substancji chemicznej.

W temperaturze 25 ^oC wodny roztwór substancji B ma pH = 12,2.

Oblicz jego stężenie molowe.

Przeprowadzono ciąg przemian chemicznych według schematu:

Na schemacie, literami A–C oznaczono związki organiczne zawierające dwa mole atomów węgla w jednym molu danej substancji chemicznej.

W temperaturze 25 ^oC zmierzono wartość pH wodnych roztworów różniących się stężeniem molowym związków chemicznych A oraz C i uzyskano następujące wyniki:

A: 5,5

C: 5,9

Rozstrzygnij, który z wymienionych roztworów ­– związku A czy związku C ma większe stężenie molowe, a następnie oblicz wyrażone w mol∙dm^–3 stężenie obecnych w nim jonów wodorotlenkowych.

W temperaturze 25 ^oC anilina jest oleistą cieczą o rozpuszczalności w wodzie wynoszącej około 3,5 g/100 g wody. W opisanych warunkach próbkę aniliny o masie 1 g wprowadzono do probówki zawierającej 1,5 cm³ benzenu i energicznie wstrząśnięto zawartością naczynia uzyskując układ widoczny na 1. fotografii.

Do powstałej mieszaniny dodano następnie 0,5 cm³ kwasu solnego, co poskutkowało wytrąceniem osadu.

Oblicz procent masowy aniliny w jej nasyconym (25 ^oC) wodnym roztworze.

Mocznik to przykład diamidu stanowiącego pochodną kwasu węglowego. W stanie standardowym karbamid jest białym, krystalicznym ciałem stałym, które ulega topnieniu w temperaturze 135 ^oC, a rozkłada się w jego temperaturze wrzenia, która pod ciśnieniem normalnym wynosi 160 ^oC. Zamieszczony rysunek przedstawia wzór grupowy cząsteczki opisanej substancji chemicznej.

Na podstawie: W. Mizerski, Tablice chemiczne, Warszawa 2013.

W odpowiednim zakresie temperatur mocznik ulega kondensacji, co prowadzi do powstania biuretu oraz amoniaku.

Przez pewien czas w otwartej probówce ogrzewano próbkę karbamidu o masie 6 g. Po zakończeniu eksperymentu i ochłodzeniu zawartości naczynia stwierdzono, że sumaryczna masa obecnych w nim dwóch ciał stałych była równa 5,49 g.

Napisz równanie reakcji chemicznej jaka przebiegła i oblicz stosunek molowy mocznika do biuretu w opisanej mieszaninie substancji stałych.

Przeprowadzono ciąg kilku reakcji chemicznych, co ilustruje schemat:

Podaj nazwę systematyczną p-nitrotoluenu.

Przeprowadzono ciąg kilku reakcji chemicznych, co ilustruje schemat:

Związek chemiczny X jest głównym organicznym produktem reakcji oznaczonej numerem 1.

Narysuj wzór grupowy jego cząsteczki i podaj nazwę systematyczną.

Przeprowadzono ciąg kilku reakcji chemicznych, co ilustruje schemat:

Napisz w formie jonowej skróconej równanie reakcji chemicznej oznaczonej na schemacie numerem 2. Współczynniki uzgodnij metodą bilansu jonowo-elektronowego.

Przeprowadzono ciąg kilku reakcji chemicznych, co ilustruje schemat:

Oceń poprawność poniższych zdań wpisując literę „P” (prawda) lub literę „F” (fałsz).

Przeprowadzono ciąg kilku reakcji chemicznych, co ilustruje schemat:

Sporządzono wodne roztwory związków Y i Z o identycznym stężeniu molowym.

Określ barwy zanurzonych w nich uniwersalnych papierków wskaźnikowych. Podaj nazwy procesów, jakie odpowiadają za wskazane przez Ciebie kolory.

Przeprowadzono ciąg kilku reakcji chemicznych, co ilustruje schemat:

Rozważając wodne roztwory, między kwasem Brønsteda, a sprzężoną z nim zasadą  istnieje pewna relacja opisana wyrażeniem zwanym iloczynem jonowym wody (K_w), który w temperaturze 25 ⁰C ma wartość około 10^–14:

K_w = K_a ∙ K_b

W przypadku wodnych roztworów soli pochodzących od mocnego kwasu i słabej zasady, w opisanym wyrażeniu K_a to stała równowagi reakcji hydrolizy kationu (kwas Brønsteda), natomiast K_b to stała dysocjacji sprzężonej z nim zasady. Na przykład stała dysocjacji związku chemicznego Z w temperaturze 25 ⁰C wynosi 1,21∙10^–9, a nasycony w tych warunkach jego wodny roztwór ma stężenie molowe równe 0,069 mol∙dm^–3.

Na podstawie: R. Szczypiński, Projektowanie doświadczeń chemicznych. Dla maturzystów i nie tylko, Warszawa 2019 oraz W. Mizerski, Tablice chemiczne, Warszawa 2013.

Wiedząc, że w opisanych warunkach reakcji hydrolizy ulega mniej niż 5% jonów, oblicz wartość pH roztworu związku chemicznego Y o stężeniu molowym równym stężeniu nasyconego roztworu związku chemicznego Z. Wynik obliczeń podaj z dokładnością do pierwszego miejsca po przecinku.

Próbkę o masie 2,57 g stanowiącą propano-1-aminę oraz butano-1-aminę wprowadzono do wody destylowanej i przeprowadzono miareczkowanie wykorzystując 90 cm³ roztworu kwasu bromowodorowego o stężeniu 0,5 mol∙dm^–3. Nadmiar kwasu zobojętniono za pomocą 62,5 cm³ 0,08-molowego roztworu wodorotlenku potasu.

Na podstawie niezbędnych obliczeń ustal, w jakim stosunku molowym pozostawały względem siebie aminy w próbce poddanej miareczkowaniu?

Miareczkowano wodny roztwór etanoaminy zawierający 150 mg tej substancji chemicznej. Jako titrant zastosowano 0,1-molowy roztwór kwasu solnego. Punkt równoważnikowy osiągnięto, gdy objętość zmiareczkowanego roztworu była równa 250 cm³.

Określ, jaki odczyn (kwasowy, zasadowy czy obojętny) miał roztwór uzyskany w punkcie równoważnikowym miareczkowania? Odpowiedź uzasadnij równaniem chemicznym przebiegającego procesu, zapisanym w formie jonowej skróconej.

Miareczkowano wodny roztwór etanoaminy zawierający 150 mg tej substancji chemicznej. Jako titrant zastosowano 0,1-molowy roztwór kwasu solnego. Punkt równoważnikowy osiągnięto, gdy objętość zmiareczkowanego roztworu była równa 250 cm³.

Pomijając zjawisko kontrakcji, oblicz wartość pH roztworu etanoaminy poddanego miareczkowaniu. Wynik podaj z dokładnością do trzech cyfr znaczących.

Poniżej przedstawiono wzory cząsteczek czterech amin (A÷D) o prostych łańcuchach węglowych:

Podaj nazwy systematyczne amin, których wzory cząsteczek podano w informacji wprowadzającej.