Cząsteczki związków czynnych optycznie narysowane zgodnie z konwencją Fischera dostarczają informacji na temat ich przynależności do odpowiedniego szeregu konfiguracyjnego (D lub L), co określa się mianem konfiguracji względnej. Stosowanym wzorcem konfiguracyjnym jest wówczas aldehyd glicerynowy:

Poniższe rysunki przedstawiają narysowane zgodnie z konwencją Fischera wzory rzutowe kilku stereoizomerów, których cząsteczki mają tylko jedno centrum chiralności.
Pod każdym ze wzorów napisz do którego szeregu konfiguracyjnego (D czy L) należy przedstawiona za jego pomocą cząsteczka. © dr inż. Rafał Szczypiński, wszelkie prawa zastrzeżone