DWMED

Aminokwasy, które zawierają kilka zdolnych do odszczepienia protonów grup funkcyjnych można traktować tak, jak by stanowiły mieszaninę różniących się mocą kwasów Brønsteda. Na przykład w przypadku postaci kationowej aminokwasu zasadowego najłatwiej deprotonowaniu ulega wówczas ta grupa funkcyjna, której wartość stałej równowagi takiego procesu odpowiada najmocniejszemu kwasowi Brønsteda. Kolejne protony odszczepiane są wtedy w kolejności malejącej mocy kwasu. Analogicznie – jeśli do roztworu o wysokim pH – zawierającego anionową postać aminokwasu – wprowadzany zostaje mocny kwas Brønsteda, wówczas protonowaniu w pierwszej kolejności ulega grupa funkcyjna, której stała dysocjacji zasadowej odpowiada najmocniejszej zasadzie Brønsteda. Kolejne protony przyłączane są wtedy w kolejności malejącej mocy zasady.

Uzupełnij podany schemat, aby przedstawiał sumaryczne równanie jonowe (zapis skrócony) procesu prowadzącego do powstania takiej postaci lizyny, jaka będzie dominować w roztworze o stężeniu jonów H₃O⁺ równym 0,1 mol∙dm^-3 w temperaturze 25 ^oC.