DWMED

W filmie przedstawiono możliwe do zaobserwowania zmiany (wraz z komentarzami) podczas badania własności utleniających jonów manganianowych(VII) w środowisku obojętnym.

© dr inż. Rafał Szczypiński, wszelkie prawa zastrzeżone

W filmie przedstawiono możliwe do zaobserwowania zmiany (wraz z komentarzami) podczas badania własności utleniających jonów manganianowych(VII) w środowisku silnie zasadowym.

© dr inż. Rafał Szczypiński, wszelkie prawa zastrzeżone

W filmie przedstawiono zmiany (wraz z komentarzami) jakie towarzyszą reakcji zachodzącej po wprowadzeniu zasady sodowej do wodnego roztworu siarczanu(VI) chromu(III).

© dr inż. Rafał Szczypiński, wszelkie prawa zastrzeżone

W filmie przedstawiono możliwe do zaobserwowania zmiany (wraz z komentarzami) podczas wprowadzania roztworu nadtlenku wodoru do roztworu heksahydroksochromianu(III) sodu.

© dr inż. Rafał Szczypiński, wszelkie prawa zastrzeżone

W filmie przedstawiono zmiany (wraz z komentarzami) jakie towarzyszą reakcji zachodzącej po wprowadzeniu zasady sodowej do wodnego roztworu dwuchromianu(VI) potasu.

© dr inż. Rafał Szczypiński, wszelkie prawa zastrzeżone

W filmie przedstawiono zmiany (wraz z komentarzami) jakie towarzyszą reakcji zachodzącej po wprowadzeniu roztworu kwasu siarkowego(VI) do wodnego roztworu chromianu(VI) potasu.

© dr inż. Rafał Szczypiński, wszelkie prawa zastrzeżone

W filmie przedstawiono możliwe do zaobserwowania zmiany (wraz z komentarzami) podczas badania własności utleniających jonów dwuchromianowych(VI) w środowisku kwasowym. Jako reduktor zastosowany został siarczan(IV) potasu.

Zastanów się, czy podczas przebiegu tego doświadczenia możliwe jest zaobserwowanie objawu biegnącej równolegle innej niż proces redoks reakcji chemicznej?

Stosunkowo małe ilości gazów w mieszaninach jednorodnych zwykle wyraża się w ppm (częściach na milion). Stężenie równe 1 ppm oznacza obecność jednej cząsteczki danej substancji w mieszaninie złożonej z miliona cząsteczek. W temperaturze 25 ^oC, pod ciśnieniem 1013 hPa, podczas przebywania co najmniej 30 minut w atmosferze zawierającej chlor, próg wyczuwania zapachu tego gazu oraz granica działania drażniącego są podobne i mieszczą się w zakresie 0,2 – 2 ppm. Stężenie powyżej 4 ppm określane jest jako niemożliwe do zniesienia. W przypadku zawartości chloru bliskiej 15 ppm występuje podrażnienie oczu, nosa i gardła, a już przy 30 ppm duszenie się, kaszel oraz uczucie pieczenia. Obrzęk płuc może wystąpić przy stężeniu co najmniej 40 ppm, a zgon następuje zwykle po wykonaniu kilku wdechów, gdy stężenie chloru w powietrzu wynosi 1000 ppm. Opisany gaz może powstać, jeśli dojdzie do jednoczesnego zastosowania środków czystości, w skład których wchodzą określone związki chemiczne na bazie chloru. Przykładem są dwa rodzaje preparatu Domestos. Jeden z nich zawiera 4,5 g chloranu(I) sodu w 100 g preparatu, natomiast stężenie kwasu chlorowodorowego w drugim wynosi 8% masowych.

Na podstawie: K. Sitarek, Podstawy i metody oceny środowiska pracy. Chlor, Warszawa 2008 oraz etykiety preparatów Domestos, Unilever Polska S.A.

Wypełniające w temperaturze 25 ^oC pod ciśnieniem 1013 hPa łazienkę  powietrze zajmuje objętość 13,5 m³. W pomieszczeniu tym w wyniku zmieszania preparatów  Domestos – 50 g zawierającego chloran(I) sodu z 18 g zawierającego kwas chlorowodorowy wydzieliła się pewna ilość chloru.

1. Napisz w formie jonowej skróconej równanie reakcji chemicznej jaka przebiegła. Współczynniki stechiometryczne uzgodnij metodą bilansu jonowo-elektronowego.

W filmie przedstawiono możliwe do zaobserwowania zmiany (wraz z komentarzami) podczas wprowadzania roztworu nadtlenku wodoru do zakwaszonego roztworu siarczanu(VI) żelaza(II).

W filmie przedstawiono zmiany (wraz z komentarzami) jakie towarzyszą reakcji zachodzącej po wprowadzeniu zasady sodowej do rozcieńczonego wodnego roztworu siarczanu(VI) żelaza(II).

© dr inż. Rafał Szczypiński, wszelkie prawa zastrzeżone

W filmie przedstawiono możliwe do zaobserwowania zmiany (wraz z komentarzami) podczas wprowadzania roztworu nadtlenku wodoru do zawiesiny wodorotlenku żelaza(II).

W filmie przedstawiono zmiany (wraz z komentarzami) jakie towarzyszą reakcji zachodzącej po wprowadzeniu zasady sodowej do wodnego roztworu chlorku żelaza(III).

© dr inż. Rafał Szczypiński, wszelkie prawa zastrzeżone

Stała równowagi procesu dysocjacji elektrolitycznej jest wielkością opisującą moc elektrolitu, a jej wartość ściśle zależy od temperatury oraz rodzaju rozpuszczalnika. Zamieszczony wykres przedstawia charakterystykę zmian wartości stałej dysocjacji pewnego kwasu HX w zakresie temperatur 0 ^oC – 80 ^oC, w środowisku wodnym.

Iloczyn jonowy wody (K_w) jest stałą równowagi opisującą proces autodysocjacji tej substancji chemicznej:

H₂O + H₂O ⇄ H₃O⁺ + OH^–

W tabeli umieszczono informacje na temat wartości iloczynu jonowego wody w zakresie temperatur 0 ^oC – 80 ^oC.

Na podstawie: W. Ufnalski, Równowagi jonowe, Warszawa 2004.

Przygotowano 0,1-molowy roztwór kwasu HX w temperaturze 60 ^oC (o stałej dysocjacji K₆₀) oraz roztwór tego samego kwasu o stężeniu 0,001 mol∙dm^–3 w temperaturze odpowiadającej jego maksymalnej mocy, o stałej dysocjacji K_max. Wiadomo, że związkiem HX był jeden z kwasów: fluorowodorowy, chlorowodorowy, octowy lub mrówkowy.

Stosując wzory półstrukturalne (grupowe) odpowiednich drobin, napisz zgodnie z teorią Brønsteda równanie procesu dysocjacji elektrolitycznej kwasu HX w środowisku wodnym. Korzystając z zamieszczonych informacji oblicz stosunek wartości stopni dysocjacji kwasu HX: α_max : α₆₀ oraz jego stałych dysocjacji: K_max : K₆₀. Następnie rozstrzygnij, który z czynników w stopniu dominującym wpływa na różnicę w wartościach stopnia dysocjacji kwasu HX – zmiana temperatury, czy stężenia roztworu.  

W tym wykładzie usłyszysz wyjaśnienie znaczenia organelli komórkowych oraz najczęstrze tipy maturalne pomocne w czasie rozwiązywania zadań związanych ze strukturami komórkowymi.

Na poniższej mapie przedstawiono lokalizację parków narodowych na terenie Polski.

Legenda: A – parki istniejące, B – parki projektowane.

1. Do każdego z wymienionych poniżej istniejących parków narodowych Polski niżowej dopasuj odpowiedni numer z mapy.
1. Kampinoski:
2. Słowiński:
3. Biebrzański:

2. Do każdego z wymienionych poniżej istniejących parków narodowych Sudetów i Karpat dopasuj odpowiedni numer z mapy.
1. Gór Stołowych:
2. Magurski:
3. Babiogórski: