W wyniku ogrzewania próbki pewnego hydratu siarczanu(VI) żelaza(II) o masie 1,39 g uzyskano 630 mm3 wody destylowanej (1013 hPa, 277 K).
Ustal wzór hydratu poddanego odwodnieniu. © dr inż. Rafał Szczypiński, wszelkie prawa zastrzeżone
W celu określenia wzoru hydratu siarczanu(VI) miedzi(II) ogrzewano jego próbkę o masie 5,35 g. W wyniku odwodnienia, masa próbki zmniejszyła się o 25,2%.
Ustal wzór hydratu poddanego odwodnieniu. © dr inż. Rafał Szczypiński, wszelkie prawa zastrzeżone
Próbkę uwodnionego ortofosforanu(V) sodu o masie 3,8 g rozpuszczono w wodzie destylowanej. Do uzyskanego w ten sposób roztworu ortofosforanu(V) sodu dodano roztwór zawierający nadmiarową w stosunku do ortofosforanu ilość chlorku wapnia. Ustalono, że w wyniku wykonania opisanych czynności wytrąciło się 1,55 g osadu ortofosforanu(V) wapnia.
Określ wzór hydratu soli sodowej kwasu ortofosforowego(V), który rozpuszczono w wodzie destylowanej. © dr inż. Rafał Szczypiński, wszelkie prawa zastrzeżone
Na spalenie 0,5 dm3 pewnego węglowodoru zużyto 1,75 dm3 tlenu. W wyniku reakcji uzyskano 2 dm3 tlenku węgla(II) oraz 1,5 dm3 pary wodnej. Pomiarów objętości dokonano w tych samych warunkach ciśnienia i temperatury.
Ustal wzór rzeczywisty węglowodoru. © dr inż. Rafał Szczypiński, wszelkie prawa zastrzeżone
Na spalenie 120 dm3 metanu (CH4) zużyto dokładnie 20 dm3 tlenu. W wyniku przebiegającej ze 100% wydajnością reakcji chemicznej powstało 200 dm3 wodoru oraz 80 dm3 równomolowej mieszaniny tlenku węgla(II) i pewnego węglowodoru. Wszystkie reagenty miały gazowy stan skupienia, a pomiarów ich objętości dokonano w stanie standardowym.
Na podstawie niezbędnych obliczeń ustal wzór sumaryczny powstałego węglowodoru. © dr inż. Rafał Szczypiński, wszelkie prawa zastrzeżone
W pewnych warunkach ciśnienia i temperatury przeprowadzono reakcję spalania 16 dm3 pewnego związku chemicznego, zużywając przy tym 44 dm3 tlenu. W tych samych warunkach uzyskano wówczas 32 dm3 tlenku węgla(II), 24 dm3 pary wodnej, 16 dm3 tlenku siarki(IV) oraz 8 dm3 azotu.
Ustal wzór sumaryczny spalonej substancji, jeśli w warunkach prowadzonego procesu wszystkie reagenty miały gazowy stan skupienia. © dr inż. Rafał Szczypiński, wszelkie prawa zastrzeżone
Na spalenie 20 dm3 związku organicznego zużyto 25 dm3 tlenu. W wyniku przebiegającej reakcji chemicznej uzyskano 20 dm3 tlenku węgla(IV), 30 dm3 pary wodnej oraz 10 dm3 azotu.
Ustal wzór sumaryczny spalonego związku chemicznego, jeśli wiadomo, że wszystkie reagenty odmierzono w tych samych warunkach ciśnienia i temperatury, w których miały one gazowy stan skupienia. © dr inż. Rafał Szczypiński, wszelkie prawa zastrzeżone
W nadmiarze tlenu spalono 2,32 g węglowodoru, a poreakcyjną mieszaninę gazów doprowadzono do warunków normalnych. Fazę gazową przepuszczono następnie przez płuczkę zawierającą ług potasowy stwierdzając, że masa jej zawartości zwiększyła się o 7,04 g.
Ustal wzór elementarny spalonego związku chemicznego oraz zaproponuj wzór rzeczywisty najlżejszego węglowodoru spełniającego warunki zadania. Rozwiązanie tego zadania dostępne jest nieodpłatnie pod poniższym linkiem: © dr inż. Rafał Szczypiński, wszelkie prawa zastrzeżone
Na 17,4 g tlenku pewnego pierwiastka X podziałano kwasem solnym. W efekcie wydzieliło się 4,48 dm3 chloru (warunki normalne).
Podaj symbol pierwiastka X, jeśli wiadomo, że reakcja przebiegła zgodnie z równaniem: XO2 + 4HCl → XCl2 + Cl2↑ + 2H2O © dr inż. Rafał Szczypiński, wszelkie prawa zastrzeżone
Chlorek pewnego pierwiastka chemicznego X reaguje z siarkowodorem według schematu:
4XCl3 + 6H2S ⟶ X4S6 + 12HCl
Reakcji poddano 3,63 g związku XCl3 z siarkowodorem o masie 1,02 g, która stanowiła ilość stechiometryczną.
Na podstawie niezbędnych obliczeń ustal wzór elementarny (empiryczny) powstałego siarczku pierwiastka X. © dr inż. Rafał Szczypiński, wszelkie prawa zastrzeżone
W wyniku roztworzenia 3,5 g pewnego metalu w kwasie solnym powstał roztwór zawierający 7,94 g soli.
Ustal symbol chemiczny tego metalu, jeśli wiadomo, że jeden mol powstałego związku chemicznego ma masę równą 127 g. © dr inż. Rafał Szczypiński, wszelkie prawa zastrzeżone
Podczas redukcji pewnego tlenku manganu z wykorzystaniem węgla uzyskano 2,75 g metalu oraz 1,12 dm3 (warunki normalne) tlenku węgla(IV).
Na podstawie odpowiednich obliczeń określ wzór sumaryczny redukowanego tlenku manganu. Rozwiązanie tego zadania dostępne jest nieodpłatnie pod poniższym linkiem: © dr inż. Rafał Szczypiński, wszelkie prawa zastrzeżone
Próbkę 3,9 g pewnego wodorotlenku wyprażono do stałej masy. Po zakończeniu doświadczenia stwierdzono, że uzyskana substancja stała ważyła 2,55 g.
Wiedząc, że produkty powstałe w wyniku prażenia wodorotlenku pozostają w stosunku molowym 1:3, ustal jego wzór sumaryczny. © dr inż. Rafał Szczypiński, wszelkie prawa zastrzeżone
Antymon może występować w tzw. żółtej postaci tworząc kilkuatomowe cząsteczki. Taką odmianę alotropową antymonu otrzymuje się w reakcji jego wodorku o wzorze SbH3 (antymonowodoru) z ciekłym tlenem, przy czym stosunek molowy powstałych produktów reakcji (antymonu oraz wody) wynosi odpowiednio 1:6.
Na podstawie: A. Bielański, Podstawy chemii nieorganicznej, Warszawa 2010.
Określ z jakiej liczby atomów zbudowana jest cząsteczka żółtego antymonu? © dr inż. Rafał Szczypiński, wszelkie prawa zastrzeżone
Pirop, zwany czeskim granatem to minerał z gromady krzemianów. Głównym jego składnikiem jest związek chemiczny o takiej samej nazwie i zawierający (procenty wagowe) magnez (17,9%), glin (13,4%), krzem (20,9%) oraz tlen (47,8%).
Na podstawie: J. Żaba, I. V. Żaba, Atlas naturalnych kamieni szlachetnych i ozdobnych, Warszawa 2016.
Wzory wielu minerałów przedstawia się niekiedy w postaci tlenkowej, uwzględniając liczby moli tlenków budujących jeden mol kryształów. Na przykład kalcyt – odmiana krystaliczna węglanu wapnia może być przedstawiony wzorem CaO·CO2.
Na podstawie niezbędnych obliczeń ustal wzór tlenkowy piropu. © dr inż. Rafał Szczypiński, wszelkie prawa zastrzeżone
